Soms zit je tegenover iemand die zó dicht bij verandering lijkt te zijn…
Ze knikken, denken na, geven zelfs aan dat ze iets willen.
En dan: niks!
Gewoon geen actie. Serieus? Geen enkele poging!

Frustrerend? Ja.
Zinloos? Absoluut niet.

Mensen veranderen zelden in één gesprek. Vaak zitten ze nog midden in hun interne worsteling – twijfelend tussen ‘ik wil wel’ en ‘maar wat als…?’

Hoe blijf je dan naast hen staan, zonder ze over het randje te duwen?

Hier zijn drie manieren om je rol als gids te pakken. Niks overtuigen. Niks redden. Maar gidsen.

1. Blijf in verbinding (ook als ze niet bewegen)

De basis voor gedragsverandering? Relatie. Verbinding. Dat jij naast iemand blijft staan, ook als hij of zij nog niet in beweging komt. Oprechte interesse werkt beter dan elke goedbedoelde duw.

Dus in plaats van opnieuw het behandelplan aan te slingeren, kun je ook gewoon dit doen:

“Ik moest laatst aan ons gesprek denken en was benieuwd hoe het nu met je gaat. Hoe loopt het met [specifiek onderwerp uit jullie vorige gesprek]?” 

Zo hou je de deur open, zonder dat iemand zich opgejaagd voelt. En wie weet… komt die volgende stap alsnog.

2. Versterk hun vertrouwen – ook als ze twijfelen

Twijfel is geen weerstand. Twijfel is een teken dat iemand er wél mee bezig is. Dus in plaats van duwen, kun je vertrouwen versterken. Zodat iemand gaat voelen: misschien kan ik dit wel.

✔️ Stel een vertrouwensvraag: “Stel dat je besluit om dit op te pakken… hoeveel vertrouwen heb je dat je het volhoudt?”

✔️ Reflecteer hun vertrouwenstaal: “Je hebt al vaker geprobeerd iets te veranderen. Je weet inmiddels beter wat wel en niet werkt voor je.”

✔️ En geef erkenning: “Je denkt al een tijdje na over je gezondheid en bent aan het afwegen of het belangrijk genoeg is om enkele gewoontes aan te passen”

Mensen groeien als jij het geloof in hén laat zien – vóórdat ze het zelf volledig voelen.

3. Blijf veranderbereidheid ontlokken

Verandertaal is goud in MGV. Het zijn die zinnen waarin mensen zélf pleiten voor verandering. Je kunt die taal tevoorschijn toveren door een flinke dosis nieuwsgierigheid. Je wil er simpelweg meer van weten. Dus zodra je verandertaal hoort (de helft van ambivalentie is immers verandertaal) vraag of reflecteer er op door.

Bijvoorbeeld: 
“Je lijkt al een tijdje te twijfelen. Vanwaar dat het onderwerp toch steeds op popt?” (open vraag)
“En tegelijkertijd zou je ook graag willen dat je klachten minder worden” (reflectie) 

Reflectief luisteren helpt omdat iemand dan zijn eigen gedachten beter hoort. En vergeet niet de autonomie te benoemen: “Jij bepaalt wanneer de tijd rijp is.”

Actiepunt voor vandaag:

💡 Maak een lijstje van patiënten die eerder interesse toonden, maar nog geen actie ondernamen.

💬 Kies er één uit. Stuur een berichtje of vraag bij een volgend gesprek: “Hoe gaat het nu eigenlijk met je?”

Zonder druk. Puur vanuit oprechte interesse. Gebruik vervolgens een open vraag of een reflectie op het stukje verandertaal.

Succes en veel plezier met het toepassen van deze tip.